05-28-2008, 05:26 PM
Alemdar, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir beldedir.
Alimpınar, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihi
Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Köyü halk arasındaki adı "Birecik"dir. köy emirli köyünden ayrılma bir köydür .köyün 1km göksun tarafında türistik yeraltı kaynagı vardır.Bu kaynak su ile köyün bahçeleri sulanır ve alabalık yetiştirilir.
Kültür
Köyün [gelenekleri arasında güllü ablam vegüleser yengemin tarhana corbası ve dut kurusu üzüm bekmezi dügünleri meşurdur amcamayaylı cumaderler
Coğrafya
Kahramanmaraş iline 130 km, Afşin ilçesine 5 km uzaklıktadır. Afşin ilçesinin güney batısında olup Kahramanmaraş'a giden ana yol üzerindedir. Köyün rakımı 1310 metredir. 2006 yılında köyün merası olan Karaahmedin Döşeği'ne TOKİ konutları yapılmıştır. Mera daha sonra ilçe merkezine dahil olmuştur.
İklim
Köyün iklimi, Türkiye'de Karasal iklim etki alanı içerisindedir
Altaş, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihi
Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.
Kültür
Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.
Coğrafya
Kahramanmaraş iline 120 km, Afşin ilçesine 12 km uzaklıktadır.
İklim
Köyün iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Köy halkı geçimini genellikle tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Tarımda Ayçiçeği, Şekerpancarı, Buğday, Sebze ve meyvecilik ileri düzeydedir. Köyde 1980 yıllara kadar bağcılık gelişmiş düzeyde iken şu an bağcılıkla uğraşan bulunmmamaktadır. Adatepe barajının faaliyete geçmesiyle arazi sulamasında çekilen sıkıntıların bitmesiyle Altaş köyünde tarım çok ileri bir seviyeye ulaşacağı öngörülmektedir.
Altınelma, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir beldedir.
diğer adı lorşundur
Armutalanı, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.
Armutalan köyü 1830'lu yıllarda kurulmuştur. Armutalan halkı Halep'in Bab kazasının Akderin köyünden 1760'li yıllarında Malatya Akçadağ'a gelmişlerdir.Arap Mustafa Lakaplı bir osmanlı askerinin halepte Alay komutanının kızı Meryem isimli bir Arap kızıyla yaşadığı sevda ile başlar bu hikaye.Birbirleriyle evlenmek isteyen Mustafa Dedemizle Meryem Ebemiz halen de geçerli olan bi kültür yüzünden meryem kız arap olduğu için Mustafa'ya "Beni sana vermezler kaçır beni buralardan gidelim" der bunun üzerine Mustafa ile Meryem Ecdadımız Malatya Akcadağ'a kaçmışlardır.Burada Mustafa dedemize Akçadağ’da Bir demirci ustası sahip çıkmış ve hiç evladı olmadığı için bu iki Genci yanına almıştır.Hatta Meryem Ebemizin babası Arap Albay Peşlerine asker göndermiş Akçadağ'a kadar gelip bulmuşlar dedemizle ebemizi ama Demirci ustası Türkmen Bey "Beni öldürmeden alamazsınız onları" der ve askerlerin başındaki komutan bulamadıklarına dair tutanak tutmak zorunda kalır...Burada 7 tane Erkek evlatları olmuştur (SÜLEYMAN-KELEŞ-ALİ-HASAN-BATTAL-ABDULLAH-OSMAN) ilk yerleştikleri köyün hangisi olduğu tam olarak bilenememektedir. Mustafa Dedeme bu demirci ustası mesleği öğretmiştir.aradan 40 yıl kadar bir süre geçmiş ve bu demirci ustası vefat edince oradaki köylüler Mustafa Dedemi ölen demirci ustasının mirasına konmasını istemedikleri için köylüler "siz buraya sonradan gelip mal sahibi olamazsınız" diye Mustafa Dedemize düşman keslimişler Mustafa dedemizle kavga edecek olmuşlar rivayet edilir ki Meryem ebemiz Atını köylünün üzerine sürerek hepsine meydan okumuştur (Ne de olsa Albay Kızı : )bu olayların üzerine Mustafa Dedemiz malı mülkü bırakıp 1800’lü yıllarda Akçadağ’dan göç etmiştir..Mustafa Dede’min Battal ismindeki oğlu Güllübucağa göç etmiştir, Mustafa Dedem Oğulları Keleş-Süleyman-Abdullah ve Osman ile Akçadağ’dan çıkarak Elbistan civarında bir yere geçici olarak yerleşmişlerdir ve diğer iki oğlunun Borandere ve İskenderun’a göç ettiği söylenir…Ali ismindeki oğlunun akıbeti hakkında bir bilgi yok Tahminen Akçadağ'ın yakınlarında bir yere yerleştiği düşünülüyor…Elbistan civarında bir süre kaldıktan sonra SÜLEYMAN DEDEMİZ Akçadağ’a tekrar dönerek Demirciler köyünü kurmuştur muhtemelen çocuklarıyla birlikte çünkü 40’lı yaşlardadır… Yerleştikleri bu Elbistan civarında Dedemiz Mustafa ve Ebemiz Meryem Vefat etmiştir (1810’larda) Bizimkiler burada fazla kalmazlar(Ermenilerle kavga ettikleri söylenir) 5-10 yıl kadar sonra yine göç ederler bir yerlere geçici olarak ve nihayet 1830’lu yıllarda Afşin-Armutalan’a göç ederler (Keleş Dedem Kardeşleri Abdullah ve Osman) Köyü kurarlar. Daha sonraki kan davası mevzusu Akçadağ’dan ayrı bir konudur yalnız Keleş’in oğlu GENCO dedemin öldürdüğü kişi Armutalan civarında hayvancılık yapan bir Akçadağlı KÜRT çobanmış (Genco’nun kız kardeşine sarkıntılık ettiği söylenir, Genco dedemde bu çobanın defterini dürer..) bu çobanın Akçadağ’daki kardeşleri gelir ve Keleş'İn en yakışıklı en cesur en akıllı ve babayiğit oğlu olan Genco Dedemi Haince Pusuya düşürerek öldürürler… Daha sonra Genco Dedemin kardeşi Abdullah(Namıdiğer Kumo) Bunun üzerine Malatya Akçadağ'a gidip Genco'nun 7 katilini de öldürmüş ve kan davası sona ermiştir.Genco öldüğünde 30-35'li yaşlardadır ve bir oğlu Mehmet öksüz kalmıştır. Kader bu ya Mehmet de babası gibi yakışıklı ve cesur bir gençtir ve tıpkı babası gibi 33 yaşında "Çürük Halil lakaplı" bir korkak tarafından vurularak öldürülmüştür (Alcak-verecek davasından Dedemiz Mehmet adamın üzerine yürüyünce elinde tüfek olan çürük halil yere yıkılırken eli tetiği çekmiştir ve tam kalbine isabet etmiştir Mehmet Dedemizin).Bunun üzerine hiç kardeşi olmayan Mehmet Dedemizin (Altun karının oğlu diye bilinir.)intikamını amca çocukları almıştır(vuran kişinin kafasını değirmen taşıyla ezerekten..) Armutalan Köyünü KELEŞ Dedem Satın Almıştır… Daha sonra yine Akçadağ'ın başka bir köyünden TAŞİ'ler isminde başka bir kabile armutalana göç etmiştir keleş dedem bu kabileyi daha önceden tanığı için yerleşmelerine izin vermiştir.. Hikaye uzun….. Malatya Hekimhan ilçesi Güzelyurt Kasabası Karamahmut mahallesine ve Malatya Yazıhan ilçesi Sarsap köyüne giden Demirciler'in ise ne zaman gittiği ve bu köylerdekilerin tamamının mı yoksa bir kısmının mı Demirciler kökenli olduğu tam olarak bilinmemektedir. Köy halkı Türkmen olup, Hanefi mezhebindedir. (Hala Akçadağ Demirciler'de bu üç kardeşin ismi ile anılan yerler, tarlalar bulunmaktadır.Mustonun tarlası,Keleş'in tarlası, Taşi'nin tarlası vb.)Şu andaki nüfusu; aile olarak 1.500 hane kadardır. Ama hepsi köyde ikamet etmemektedir. Avrupa'nın muhtelif ülkelerinde İngiltere,Almanya ve Fransada ikamet eden bir cok Armutalanlı aile vardır. Türkiye de ise İzmir, İstanbul, Ankara, Osmaniye, Karabük, Payas, Düzce, Kayseri, Mucur, K.Maraş ve Afşin de ikamet eden aileler vardır. Armutalanlı'lar Demirciler oymağından 1850'li yıllarda ayrılmıştır ve Demirciler oymağının bilinen en büyük koludur. Demircilerin Armutalanlılar dışındaki kolları ve yerleştikleri yerler ise şunlardır: 1-Akçadağ Demirciler köyünde soyadı Demir, Aslan, Polat, Çal ve Kozan olanlar 2-Akçadağ Esenli köyünde soyadı Demir olanlar 3-Akçadağ Yağmurlu köyünde soyadı Demir olanlar 4-Akçadağ Kırkpınar köyünde soyadı Demir olanlar 5-Hekimhan Güzelyurt beldesi Karamahmut mahallesinde soyadı Demirci olanlar 6-Yazıhan Sarsap köyünde soyadı Özkul olanlar 7-Darende Ayvalı köyünde soyadı Demir olanlar 8-Gürün Güllübucak köyünde soyadı Polat,Demir, Söğüt ve Erdoğan olanlar 9-Gürün Tekrama ve Göbekören köyünde bir kaç aile(soyadları bilinmiyor) 10-Pınarbaşı Borandere köyünün büyük bir kısmı(soyadları Demir olabilir) 11-Göksun Merkezde soyadı Demir olanlar 12.Osmaniye Düziçi Gökçayır köyü Demirciler mahallesinde soyadı Demirci vb. olanlar Demirciler oymağına mensuptur.Bunların dışında İskenderun Sarıseki beldesinde Armutalan'dan göçüp gidenler ve Sivas merkez Kazancılar mahallesinde tam olarak nasıl geldikleri bilinmeyen ve Demirciler oymağına mensup kişilerin olduğu söylenmektedir.Demirciler oymağı çok çeşitli sebeplerle burada sayılan yerlere ve burada sayılmayan bir çok yere dağılmışlardır.Burada adı geçen Demirciler aynen Armutalanlılar gibi 1800-1850 yılları arasında, hatta daha önce Demirciler oymağından ayrılarak bu belirtilen yerlere gitmişlerdir. 1.maddede sayılan Demirciler ise beş aileden oluşmak üzere küçük bir köy olarak Akçadağ'da varlığını devam ettirmektedir. Bu küçük köyde Demirciler oymağına aslen mensup olmayan ve Kelaliler olarak bilinen bir aile de vardır. Bu küçük köydekinden kat kat daha fazla bir nüfus son yıllarda ülkenin muhtelif yerlerine özellikle de İstanbul'a göçüp gitmişlerdir.Dolayısıyla şu anda köydeki nüfusu oldukça azalmıştır. Armutalan'ın genel halaka tapusu 1850 yıllarına dayanır ve bu tapu Osmanlıcadır.
Arıtaş, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir kasabadır. 1954 yılında belediye olmuştur. Afşin ilçesinin en kalabalık beldesidir ve ilçe merkezine 12, il merkezine 150 km uzaklıktadır.
Kasaba merkezi büyük bir tarihi höyük üzerine kurulmuştur. Doğusunda geniş Elbistan ovası, güneyinde ve batısında Binboğa Dağları bulunmaktadır.
Ağcaşar, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.
Alimpınar, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihi
Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Köyü halk arasındaki adı "Birecik"dir. köy emirli köyünden ayrılma bir köydür .köyün 1km göksun tarafında türistik yeraltı kaynagı vardır.Bu kaynak su ile köyün bahçeleri sulanır ve alabalık yetiştirilir.
Kültür
Köyün [gelenekleri arasında güllü ablam vegüleser yengemin tarhana corbası ve dut kurusu üzüm bekmezi dügünleri meşurdur amcamayaylı cumaderler
Coğrafya
Kahramanmaraş iline 130 km, Afşin ilçesine 5 km uzaklıktadır. Afşin ilçesinin güney batısında olup Kahramanmaraş'a giden ana yol üzerindedir. Köyün rakımı 1310 metredir. 2006 yılında köyün merası olan Karaahmedin Döşeği'ne TOKİ konutları yapılmıştır. Mera daha sonra ilçe merkezine dahil olmuştur.
İklim
Köyün iklimi, Türkiye'de Karasal iklim etki alanı içerisindedir
Altaş, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihi
Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.
Kültür
Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.
Coğrafya
Kahramanmaraş iline 120 km, Afşin ilçesine 12 km uzaklıktadır.
İklim
Köyün iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Köy halkı geçimini genellikle tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Tarımda Ayçiçeği, Şekerpancarı, Buğday, Sebze ve meyvecilik ileri düzeydedir. Köyde 1980 yıllara kadar bağcılık gelişmiş düzeyde iken şu an bağcılıkla uğraşan bulunmmamaktadır. Adatepe barajının faaliyete geçmesiyle arazi sulamasında çekilen sıkıntıların bitmesiyle Altaş köyünde tarım çok ileri bir seviyeye ulaşacağı öngörülmektedir.
Altınelma, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir beldedir.
diğer adı lorşundur
Armutalanı, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.
Armutalan köyü 1830'lu yıllarda kurulmuştur. Armutalan halkı Halep'in Bab kazasının Akderin köyünden 1760'li yıllarında Malatya Akçadağ'a gelmişlerdir.Arap Mustafa Lakaplı bir osmanlı askerinin halepte Alay komutanının kızı Meryem isimli bir Arap kızıyla yaşadığı sevda ile başlar bu hikaye.Birbirleriyle evlenmek isteyen Mustafa Dedemizle Meryem Ebemiz halen de geçerli olan bi kültür yüzünden meryem kız arap olduğu için Mustafa'ya "Beni sana vermezler kaçır beni buralardan gidelim" der bunun üzerine Mustafa ile Meryem Ecdadımız Malatya Akcadağ'a kaçmışlardır.Burada Mustafa dedemize Akçadağ’da Bir demirci ustası sahip çıkmış ve hiç evladı olmadığı için bu iki Genci yanına almıştır.Hatta Meryem Ebemizin babası Arap Albay Peşlerine asker göndermiş Akçadağ'a kadar gelip bulmuşlar dedemizle ebemizi ama Demirci ustası Türkmen Bey "Beni öldürmeden alamazsınız onları" der ve askerlerin başındaki komutan bulamadıklarına dair tutanak tutmak zorunda kalır...Burada 7 tane Erkek evlatları olmuştur (SÜLEYMAN-KELEŞ-ALİ-HASAN-BATTAL-ABDULLAH-OSMAN) ilk yerleştikleri köyün hangisi olduğu tam olarak bilenememektedir. Mustafa Dedeme bu demirci ustası mesleği öğretmiştir.aradan 40 yıl kadar bir süre geçmiş ve bu demirci ustası vefat edince oradaki köylüler Mustafa Dedemi ölen demirci ustasının mirasına konmasını istemedikleri için köylüler "siz buraya sonradan gelip mal sahibi olamazsınız" diye Mustafa Dedemize düşman keslimişler Mustafa dedemizle kavga edecek olmuşlar rivayet edilir ki Meryem ebemiz Atını köylünün üzerine sürerek hepsine meydan okumuştur (Ne de olsa Albay Kızı : )bu olayların üzerine Mustafa Dedemiz malı mülkü bırakıp 1800’lü yıllarda Akçadağ’dan göç etmiştir..Mustafa Dede’min Battal ismindeki oğlu Güllübucağa göç etmiştir, Mustafa Dedem Oğulları Keleş-Süleyman-Abdullah ve Osman ile Akçadağ’dan çıkarak Elbistan civarında bir yere geçici olarak yerleşmişlerdir ve diğer iki oğlunun Borandere ve İskenderun’a göç ettiği söylenir…Ali ismindeki oğlunun akıbeti hakkında bir bilgi yok Tahminen Akçadağ'ın yakınlarında bir yere yerleştiği düşünülüyor…Elbistan civarında bir süre kaldıktan sonra SÜLEYMAN DEDEMİZ Akçadağ’a tekrar dönerek Demirciler köyünü kurmuştur muhtemelen çocuklarıyla birlikte çünkü 40’lı yaşlardadır… Yerleştikleri bu Elbistan civarında Dedemiz Mustafa ve Ebemiz Meryem Vefat etmiştir (1810’larda) Bizimkiler burada fazla kalmazlar(Ermenilerle kavga ettikleri söylenir) 5-10 yıl kadar sonra yine göç ederler bir yerlere geçici olarak ve nihayet 1830’lu yıllarda Afşin-Armutalan’a göç ederler (Keleş Dedem Kardeşleri Abdullah ve Osman) Köyü kurarlar. Daha sonraki kan davası mevzusu Akçadağ’dan ayrı bir konudur yalnız Keleş’in oğlu GENCO dedemin öldürdüğü kişi Armutalan civarında hayvancılık yapan bir Akçadağlı KÜRT çobanmış (Genco’nun kız kardeşine sarkıntılık ettiği söylenir, Genco dedemde bu çobanın defterini dürer..) bu çobanın Akçadağ’daki kardeşleri gelir ve Keleş'İn en yakışıklı en cesur en akıllı ve babayiğit oğlu olan Genco Dedemi Haince Pusuya düşürerek öldürürler… Daha sonra Genco Dedemin kardeşi Abdullah(Namıdiğer Kumo) Bunun üzerine Malatya Akçadağ'a gidip Genco'nun 7 katilini de öldürmüş ve kan davası sona ermiştir.Genco öldüğünde 30-35'li yaşlardadır ve bir oğlu Mehmet öksüz kalmıştır. Kader bu ya Mehmet de babası gibi yakışıklı ve cesur bir gençtir ve tıpkı babası gibi 33 yaşında "Çürük Halil lakaplı" bir korkak tarafından vurularak öldürülmüştür (Alcak-verecek davasından Dedemiz Mehmet adamın üzerine yürüyünce elinde tüfek olan çürük halil yere yıkılırken eli tetiği çekmiştir ve tam kalbine isabet etmiştir Mehmet Dedemizin).Bunun üzerine hiç kardeşi olmayan Mehmet Dedemizin (Altun karının oğlu diye bilinir.)intikamını amca çocukları almıştır(vuran kişinin kafasını değirmen taşıyla ezerekten..) Armutalan Köyünü KELEŞ Dedem Satın Almıştır… Daha sonra yine Akçadağ'ın başka bir köyünden TAŞİ'ler isminde başka bir kabile armutalana göç etmiştir keleş dedem bu kabileyi daha önceden tanığı için yerleşmelerine izin vermiştir.. Hikaye uzun….. Malatya Hekimhan ilçesi Güzelyurt Kasabası Karamahmut mahallesine ve Malatya Yazıhan ilçesi Sarsap köyüne giden Demirciler'in ise ne zaman gittiği ve bu köylerdekilerin tamamının mı yoksa bir kısmının mı Demirciler kökenli olduğu tam olarak bilinmemektedir. Köy halkı Türkmen olup, Hanefi mezhebindedir. (Hala Akçadağ Demirciler'de bu üç kardeşin ismi ile anılan yerler, tarlalar bulunmaktadır.Mustonun tarlası,Keleş'in tarlası, Taşi'nin tarlası vb.)Şu andaki nüfusu; aile olarak 1.500 hane kadardır. Ama hepsi köyde ikamet etmemektedir. Avrupa'nın muhtelif ülkelerinde İngiltere,Almanya ve Fransada ikamet eden bir cok Armutalanlı aile vardır. Türkiye de ise İzmir, İstanbul, Ankara, Osmaniye, Karabük, Payas, Düzce, Kayseri, Mucur, K.Maraş ve Afşin de ikamet eden aileler vardır. Armutalanlı'lar Demirciler oymağından 1850'li yıllarda ayrılmıştır ve Demirciler oymağının bilinen en büyük koludur. Demircilerin Armutalanlılar dışındaki kolları ve yerleştikleri yerler ise şunlardır: 1-Akçadağ Demirciler köyünde soyadı Demir, Aslan, Polat, Çal ve Kozan olanlar 2-Akçadağ Esenli köyünde soyadı Demir olanlar 3-Akçadağ Yağmurlu köyünde soyadı Demir olanlar 4-Akçadağ Kırkpınar köyünde soyadı Demir olanlar 5-Hekimhan Güzelyurt beldesi Karamahmut mahallesinde soyadı Demirci olanlar 6-Yazıhan Sarsap köyünde soyadı Özkul olanlar 7-Darende Ayvalı köyünde soyadı Demir olanlar 8-Gürün Güllübucak köyünde soyadı Polat,Demir, Söğüt ve Erdoğan olanlar 9-Gürün Tekrama ve Göbekören köyünde bir kaç aile(soyadları bilinmiyor) 10-Pınarbaşı Borandere köyünün büyük bir kısmı(soyadları Demir olabilir) 11-Göksun Merkezde soyadı Demir olanlar 12.Osmaniye Düziçi Gökçayır köyü Demirciler mahallesinde soyadı Demirci vb. olanlar Demirciler oymağına mensuptur.Bunların dışında İskenderun Sarıseki beldesinde Armutalan'dan göçüp gidenler ve Sivas merkez Kazancılar mahallesinde tam olarak nasıl geldikleri bilinmeyen ve Demirciler oymağına mensup kişilerin olduğu söylenmektedir.Demirciler oymağı çok çeşitli sebeplerle burada sayılan yerlere ve burada sayılmayan bir çok yere dağılmışlardır.Burada adı geçen Demirciler aynen Armutalanlılar gibi 1800-1850 yılları arasında, hatta daha önce Demirciler oymağından ayrılarak bu belirtilen yerlere gitmişlerdir. 1.maddede sayılan Demirciler ise beş aileden oluşmak üzere küçük bir köy olarak Akçadağ'da varlığını devam ettirmektedir. Bu küçük köyde Demirciler oymağına aslen mensup olmayan ve Kelaliler olarak bilinen bir aile de vardır. Bu küçük köydekinden kat kat daha fazla bir nüfus son yıllarda ülkenin muhtelif yerlerine özellikle de İstanbul'a göçüp gitmişlerdir.Dolayısıyla şu anda köydeki nüfusu oldukça azalmıştır. Armutalan'ın genel halaka tapusu 1850 yıllarına dayanır ve bu tapu Osmanlıcadır.
Arıtaş, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir kasabadır. 1954 yılında belediye olmuştur. Afşin ilçesinin en kalabalık beldesidir ve ilçe merkezine 12, il merkezine 150 km uzaklıktadır.
Kasaba merkezi büyük bir tarihi höyük üzerine kurulmuştur. Doğusunda geniş Elbistan ovası, güneyinde ve batısında Binboğa Dağları bulunmaktadır.
Ağcaşar, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.
